Een voorspoedige reis, my friend

Rond lunchtijd zijn we geland op Kos International Airport. Grote naam voor een klein vliegveldje. De reis ging voorspoedig. Vannacht om 3:00 uur stonden we op en na ontbijt, afwas en het inpakken van de laatste toiletspulletjes reden we richting Brussel. Bij de long term parking ontstond even wat stress, omdat het inrijden niet lukte. Uiteindelijk kwam er een mannetje kijken en konden we toch ons ticket scannen, waarna de slagboom open ging. Het inchecken van de bagage en de security controle verliep soepel. En zo kwam het dan we om 6:00 uur al lekker aan de koffie zaten. Jaap hoefde er geen croissant bij, maar at toch gretig het laatste deel van de mijne op. We hebben op heerlijke loungebanken zitten wachten tot het tijd werd om naar de gate te gaan. Daar konden we bijna meteen doorlopen het vliegtuig in. We bleken helemaal op de achterste rij te zitten. Bij het opstijgen was het nog donker, het begon net een beetje te schemeren. Toen we hoger in de lucht kwamen en de eerste wolkenlaag gepasseerd waren, zagen we een mooie roze gloed van de opkomende zon. Een prachtig gezicht zo boven de wolken. Vervolgens passeerden we een andere wolkenlaag en daarboven scheen de zon uitbundig. In één keer was het dag. Zo vredig om daar boven de wolken te vliegen. Ik moest denken aan een liedje dat ik op de kleuterschool geleerd heb: “Boven de wolken, boven de wolken, daar woont God de Heer. Hij zal voor je zorgen, nu en morgen, altijd weer. Altijd weer!” Hij zorgt voor ons, bij alle ellende die we wellicht zullen zien deze week. Ook het vliegen over de alpen was prachtig. Al die besneeuwde bergtoppen! Je kon zien hoe de wolken bleven hangen in het dal. En uiteindelijk kon je de rivieren volgen, die uitkwamen in de zee. We hebben nog een beetje gedut, aangezien we weinig slaap hadden gehad en zo ‘vloog’ de drie uur durende vlucht om.

Aangekomen op Kos hebben we een taxi genomen naar het hotel. Hoewel de chauffeur in een grote Mercedes reed, was het wel proppen met onze vier koffers. De chauffeur stapelde gewoon de hoogte in, waardoor de kofferklep niet meer dicht kon en deze met touw moest worden vast gemaakt. Toch grappig dat we de koffers wel in onze Opel Corsa kregen. (Oké, met de bank plat dan.) We werden netjes voor het hotel afgezet, waar we hartelijk ontvangen werden door moeder en zoon. Toen ze zagen hoeveel bagage we bij ons hadden, stelde moeder voor om ons morgen een grotere kamer te geven. Maar aangezien veel spullen voor Stichting Bootvluchteling zijn en we weinig zin hebben om te verkassen, hebben we dat aanbod afgeslagen. We kregen een welkomstdrankje en ondertussen allerlei uitleg over wat mooi was in Kos. We vertelden dat we hard aan de slag gaan voor Stichting Bootvluchteling en geen tijd hebben voor dat soort dingen, maar dat landde niet echt volgens mij. Dus we hebben maar beleefd geluisterd. We kregen een kaartje van ‘my friend’ de restauranteigenaar waar je lekker kunt dineren. En een kaartje van ‘my friend’ de lunchroomhouder voor als we ergens willen luchen. Toen we vervolgens vroegen waar we fietsen konden huren, kwam hij met ‘my friend’ de fiets- en brommerverhuurder op de proppen. Wel een echte vriend denk ik, want de fietsen van hem stonden voor het hotel. Ideaal! Hij belde even met zijn vriend om er een ‘special price’ voor ons van te maken. Hij noemde een bedrag aan Jaap: “for you, my friend”. Naast vrienden, neemt ook zijn moeder een belangrijke plaats in.Toen we zoonlief vertelden dat we het niet nodig vonden om van kamer te switchen zei hij dat hij dat door zou geven aan zijn moeder. Toen we vroegen wanneer we moesten betalen, bij aankomst of bij vertrek, zei hij dat hij dat aan zijn moeder zou vragen. Kortom, als je hem iets vraagt is de reactie ‘even aan mijn moeder vragen’. Voor de duidelijkheid: ik schat dat hij wel een jaar of veertig is. Maar hij zit dus nog dik onder de plak.

Op dit moment hebben we even de tijd om bij te komen van de reis. We hebben afgesproken om de andere vrijwilligers om half vijf lokale tijd (=half vier in NL) te ontmoeten. Ben benieuwd!

Een gedachte over “Een voorspoedige reis, my friend”

  1. Mooi dat jullie dit doen! Sterkte met alles en ik blijf jullie via dit blog volgen!

Reacties zijn gesloten.