Gemoedelijk

Het is nu kwart over elf ’s avonds en ik ben terug in mijn hotel. Het is opnieuw een lange dag geweest maar dit keer anders dan gisteren. Gisteren was vooral een heftige en chaotische dag waarbij we van kwart over vijf ’s ochtends tot elf uur ’s avonds aan het rondrennen geweest zijn. Maar daarover een andere keer meer.

Vandaag was een dag waarbij alles op rolletjes liep en vanzelf ging. Heerlijk zo’n dag. Zittend op bed en terugdenkend aan vandaag voel ik mij voldaan en moe.

Zo denk ik bijvoorbeeld aan vanmiddag waarbij we een Duitse mevrouw geholpen hebben. Lees dit niet verkeerd die Duitse mevrouw was geen vluchteling maar een vrijwilliger die in haar eentje iedere dag broodjes uitdeelt aan vluchtelingen al 3 maanden lang.

Wij hebben haar geholpen om de chaos van het uitdelen iets te ordenen door alle vluchtelingen in een rij te laten staan. – Zoals wij dat gewend zijn bij alles wat we uitdelen. –

Het effect daarvan was dat de chaos en de stress van het uitdelen omgebogen is in rust en ontspannenheid.

Langs de kade en in het park staan allemaal tentjes. Ondanks alles wat de vluchtelingen meegemaakt hebben en nog moeten meemaken heerst er hier een gemoedelijke sfeer.

Gisteravond tijdens het uitdelen van het fruit en water raakte op een gegeven moment het fruit op terwijl er nog een behoorlijke lange rij stond. Ik legde dat aan ze uit en vertelde daarbij dat ik het jammer voor ze vond.

De vluchtelingen reageerden daar heel goed op. Ze kreeg ik regelmatig te horen dat het niet jammer was omdat ik er ook niks aan kon doen. Terwijl ik weet dat we met alle hulporganisaties op het eiland ongeveer 800 kcal. (per persoon) uitdelen. Terwijl dit eigenlijk 2000 kcal. moeten zijn. Kortom er heerst hier een tekort aan voedsel.

Een uur geleden begon het opeens keihard te regenen. En dus zijn we snel in de auto gestapt om poncho’s om uit te delen. Ondanks dat er een heel aantal tenten al nat van binnen zijn heerste er een soort feeststemming. Net alsof we met z’n allen op een festivalterrein staan. Er wordt veel gelachen en gekletst. Als je niet beter wist dan dacht je dat de vluchtelingen een plezierreisje hebben. Tegelijk is dat echt niet zo want je gaat niet voor je plezier ’s nachts in een rubberbootje de zee oversteken. Om vervolgens in de regen op Kos te gaan liggen.